Oto obrazki z życia - fragmenty pracy Teresy Andryszewskiej:

/.../- Mamo, mamo, gdzie jest wczorajszy „Kurier"? Dziewczyny w klasie mówiły, że jest w nim moje zdjęcie z pochodu, a poza tym muszę zrobić prasówkę na lekcję WOP.

Jest maj 1963. Za rok matura. Moja buda to liceum Szczerskiej, prawie same dziewczyny, tylko klasa „b” jest koedukacyjna na próbę, ale ja chodzę do „d”. Jest nas w klasie 36, a każda z nas jest oczywiście wyjątkowa i ma przed sobą świetlaną przyszłość. Ja chyba będę zdawać na chemię, bo właśnie powstają Police i piszą w „Kurierze", że będzie tam ciekawa praca dla chemików. Nie boję się o to, czy będzie dla mnie praca – problem tylko w tym, jak wybrać, żeby robić to, co będzie dla mnie najlepsze? W Szczecinie jest wiele możliwości – to miasto się rozwija. Jesteśmy dla kraju oknem na świat. Wieczorami snują się po ulicach szwedzcy marynarze, a "Kaskada" lśni od świateł. Panienkom od Szczerskiej nie wypada i nie wolno tam chodzić. Sprawdzane są nawet kawiarnie, czy jakiś niesforny uczeń nie uważa się już za dorosłego, a i w kinach w godzinach lekcji są kontrole, czy ktoś właśnie nie wagaruje. Wczoraj gruchnęła w szkole wieść, że jedną uczennicę przyłapano w modnej kawiarni „Kaprys”. W razie wpadki – wezwanie na dywanik do Pani Dyrektor i wielki wstyd przed rodzicami./.../

/.../- Bartusiu, może byś poszedł kupić babuni „Kurier"? Bardzo boli mnie noga i trudno mi się chodzi? A ty skończyłeś już przecież 7 lat. Masz tu dwa złote na piątkowy magazyn, a nie zapomnij o programie TV. Tylko nie przechodź przez jezdnię, bo za duży ruch.

- Dobrze babuniu, tylko skończę grę na komputerze. Ale wiesz, babuniu, tata mówi, że teraz "Kurier" można czytać w internecie i nie musisz go kupować w kiosku.

- Pewnie tak. Ale ja tak lubię czuć rano zapach świeżej farby drukarskiej. Czujesz jak pachnie "Kurier"?