poniedziałek, 19 lutego 2018.
Strona główna > Blogi > Ewa Kołodziejek
W granicach, za granicą
- Ludzie to się lubią czepiać słówek - dziwi się mój znajomy, gdy mu opowiadam, o co pytają korespondenci poradni językowej. A ja lubię to „czepianie”, bo dzięki niemu zwracam uwagę na kwestie językowe, o których na co dzień nie myślę. Lubię, szukając...
Czytaj >>
Ewo, Andrzeju, Adrianie!
Mój felieton poświęcony okolicznościom przejścia na ty wzbudził na Facebooku ożywioną wielowątkową dyskusję. Okazuje się, że każdy z nas ma inne doświadczenia i inne poglądy związane z tym delikatnym momentem w międzyludzkich kontaktach. Jednym wątków...
Czytaj >>
Ciężko powiedzieć
Do redakcji „Kuriera Szczecińskiego” przyszedł niezwykły list, taki jak za dawnych czasów: na papierze w kratkę, pisany długopisem, podpisany imieniem i nazwiskiem i zaadresowany do mnie. Wzruszyłam się, otwierając kopertę, bo sama już dawno – niestety...
Czytaj >>
Dopełniacz czy biernik?
Do poradni językowej przyszedł e-mail o takiej treści: „Zarzucono mi błąd w piśmie, dotyczącym dostawy materiałów. Zdanie to brzmiało: Proszę o przydzielenie środków materiałowych. Według mojego krytyka poprawna forma to: Proszę o przydzielenie środki...
Czytaj >>
Żołnierka czy kobieta żołnierz?
Ciekawe pytanie zadała nam pani Paulina, korespondentka poradni językowej, która rozpoczęła pracę badawczą poświęconą kobietom w armii rosyjskiej. Z tego powodu zastanawia się, czy kobietę będącą żołnierzem można określać słowem żołnierka. „Według słownika...
Czytaj >>
Kłopoty z PGNiG
Rzecz jasna, chodzi o kłopoty z wymową skrótowca PGNiG, utworzonego od nazwy Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo. W języku mówionym można usłyszeć różne warianty: pe-gie-ni-gie, pe-gie-ni-ge, pe-ge-ni-ge, pe-ge-nig, pe-gie-nig, pe-gie-en-i-gie. Która...
Czytaj >>
Przejdźmy na ty
Jak się zwracać do innych osób? Jak mówić do współpracowników? Kiedy można przejść na: panie Tomaszu, pani Krystyno? Kiedy na: panie Tomku, pani Krysiu? A kiedy zacząć sobie mówić po imieniu? Nawet jeśli na co dzień nie stawiamy sobie tych pytań, to...
Czytaj >>
O nazwiskach można nieskończenie…
… bo gramatycznie to chyba najbardziej skomplikowana część słownictwa. A poza tym z żadnym innym słowem nie jesteśmy tak emocjonalnie związani, jak z własnym nazwiskiem. Wciąż nas coś w związku z nim denerwuje: a to ktoś je przekręci, a to odmieni, a...
Czytaj >>
Pan Grynia i pan Zieja
Chyba nikt nie wątpi, że tytułowe nazwiska obu panów powinny w różnych kontekstach przybierać stosowne formy gramatyczne. Wszystkie bowiem nazwiska mężczyzn, bez względu na to, czy są nazwami rodzimymi, czy obcymi, należy odmieniać zgodnie z normą polszczyzny. Niewielki...
Czytaj >>
Wesołych Świąt!
Przeczuwałam, że kończąc swój poprzedni felieton słowami „wesołych świąt”, sprowokuję reakcję czytelników dotyczącą świątecznej ortografii. I rzeczywiście, napisał do mnie pan Stratos z takim oto pytaniem: „Na koniec swojego artykułu pt. «Ad acta» życzy...
Czytaj >>